Ивана Милаковић
04.07.2008.
С времена на време, дешава се да партнери повреде једно друго. Неко направи неку грешку, уради нешто лоше, или пропусти нешто да уради, и ово друго буде повређено. У таквим ситуацијама јако помаже ако је повређена страна у стању да опрости грешку.
Одмах да кажемо: то нипошто не значи да треба толерисати било какав облик насиља, нити да у бескрај треба продужавати везу која више не функционише, у којој више заправо нема међусобне љубави ни поштовања, или је има толико мало да је то занемарљиво. Али, грешити је људски. Грешке правите и ви и вољена особа. А ако неко није у стању да опрости грешку, то ће наставити да трује однос.
Вољена особа вас повреди. Наравно, осетите се лоше. Избије и сукоб, сасвим могуће. Некако се помирите, разрешите сукоб. Тада би и то што вас је вољена особа повредила требало опростити (тек након што је сукоб окончан, након што сте се договорили шта и како даље, и тај договор је прихватљив за обоје). Јер, ако не опростите, осећате се лоше и ви и вољена особа.
Ви се осећате лоше јер сте и даље повређени; и даље у глави "вртите филм" с немилим догађајима који су довели до сукоба. И не можете заиста да наставите даље са животом, јер вас то што и даље кривите вољену особу стално враћа уназад, на болне тренутке. А вољена особа се осећа лоше јер је стално подсећате на ту грешку (ако вас воли, и њу боли што вас је повредила), јер због тог сталног подсећања има утисак да ствари више никад неће бити лепе између вас двоје, да ма шта да учини (а прошлост не може па не може да промени, то не може нико), ви нећете бити у стању да је волите као некад. То изједа везу и постепено уништава нешто што је некада било лепо.
Не кажемо да треба опростити сместа. То није могуће, потребно је да прође неко време да би се ране зацелиле. Али, заиста нема сврхе годинама изнова кривити неког због нечега што не може да промени. Уколико је ствар била таква да је заиста не можете опростити (а може и то да се деси), углавном је најбоље окончати однос, јер ће ионако пре или касније бити окончан тим болним местом које га изједа. А ако је могуће опростити, онда би било добро то стварно учинити, и наставити даље, без освртања. Остаће вам ружна успомена, али на ружне успомене не морате да се враћате нити их поново проживљавате.